Aikido De naam Aikido betekent 'de weg van de harmonie. Het is een richting in de vechtkunst die gesticht is door Morihei Ueshiba, een boerenzoon. Van Ueshiba is bekend dat hij een sterke jongeman was met een diepgaande belangstelling voor de krijgskunsten. Zo groot was zijn belangstelling dat hij de boerderij van zijn familie verliet en naar Tokio reisde om zich aan te sluiten bij de Tenjin Shinyo Ryu van Tozawa Tokusaburo. Vervolgens moest hij in dienst bij het Japanse leger en nam deel aan de Russische- Japanse Oorlog, Hierdoor was hij, naar men zei, in de gelegenheid andere vormen van vechtkunsten te observeren. Ook tijdens zijn krijgsdienst bleef hij oefenen en studeren en werd uiteindelijk leraar van zijn Ryu.

Als gevolg van de demobilisatie besloot hij naar het platteland terug te keren, maar hij belandde ten slotte bij een Jiu Jitsuschool die onder leiding stond van Sokaku Takeda. Takeda was een expert in Kenjitsu en had getraind onder SaigoTanomo uit de Aizu krijgsclan. Deze clan probeerde alles om zijn bevoegdheid om de vechtkunst uit te oefenen te behouden onder de restricties die hem waren opgelegd door het shogunaat. Hun bujitsutraining werd op hoog niveau gehandhaafd. Als onderdeel van hun trainingsprogramma onderwees men het ongewapende gevecht en dit stond bekend als 'Oshikiuchi'.

Takeda was verrukt over Oshikiuchi, dat hij veranderde en aanpaste aan zijn eigen ideeen over zelfverdediging. De gewijzigde vorm die hij "Daito Ryu Jiu Jitsu" noemde, had zo'n succes, dat hem gevraagd werd om les tegeven aan de politie van Hokkaido. In de tijd dat hij daar gaf kwam de jonge Ueshiba bij hem.

Ueshiba trainde hard en al spoedig bereikte hij de rang van leraar. In die tijd zorgde een andere naamsverandering voor de nu vertrouwde benaming "Daito Ryu Aiki Jiu Jitsu". Het begrip 'ki' of 'innerlijke kracht' was in die tijd in de mode en heel veel boeken waren er al over geschreven. Het staat ter discussie of het opnemen van 'Aiki' in de benaming een wezenlijk verandering in het systeem betekende of dat het slechts een vroeg oefening in marktonderzoek was. Ueshiba was niet langer tevreden met het doceren van technieken die louter op effect gericht waren. Hij was namelijk niet alleen een enthousiast vechtkunstenaar, maar ook bijzonder religieus. Hij begon steeds meer belangstelling te ontwikkelen voor de "Do" richting in de vechtkunst. Deze gebruikt het beoefenen van technieken om de geest en het lichaam te helpen bij hun ontwikkeling. Daarom richtte hij Aikido op en genoot er waarschijnlijk van dat het zo snel geaccepteerd werd. Het kreeg meer leden en steun dan de oorspronkelijke school Aiki Jiu Jitsu, die ook bleef bestaan.

Aangezien Ueshiba een sterk vechtkunstenaar was, trad hij in zijn aanvankelijk Aikido uiterst krachtig op. Hij was echter een aanhanger van de idee dat de kracht van de aanval tegen de aanvaller zelf gebruikt moest worden, nadat de aanval eerst, met een deskundig toegepast atemislag tegen een zwak punt was afgezwakt. Vanaf dit punt kwam de kracht van de aanvaller weer onder de controle van de verdediger te staan.

De Aikidokunst, een afgeleide vorm van Jiu Jitsu, probeer de tegenstander te onderwerpen door hem vast te grijpen.