De oorsprong van Judo

Judo geboren uit Jiu - Jitsu, Jiu - Jistu is onlosmakelijk verbonden met strijd en zover wij in de geschiedenis terug kunnen kijken heeft de mens altijd getreden. Geleid door een oerprikkel vocht men in de hele wereld voor zijn bestaan, als aanvaller en als verdediger, zowel met wapens als zonder wapens. Het was in vele gevallen een levensnoodzaak om te overleven met behulp van ontwikkelde gevechtstechnieken. Nieuwe technieken werden bedacht en deze werden vaak geheim gehouden om de vijand te verrassen. Creativiteit is het meest menselijker kenmerk en dat blijkt ook hier. Vele vechttechnieken in de hele wereld vertonen overeenkomsten zonder dat men elkaar be�nvloed heeft. Dat us geen wonder want elke valide mens heeft slechts twee armen en twee benen als voornaamste wapens en daar kan men een beperkt aantal handelingen mee verichten. Het wapentuig dat men daarnaast gebruikte was zo veel mogelijk vernietigend. Wapens die veel bloed doen vloeien waren het meest populair. Men gebruikte onder andere werpwapens, zoals speer, en knots, en steekwapens, zoals dolk en zwaard en schietwapen. Behalve het hanteren van het wapentuig is men altijd bezig geweest om ook lijfelijke vechttechnieken te ontwikkelen.

 

 

 

 
Jigoro Kano: De vader van het Judo.

Jigoro kano werd geboren op 28 oktober in 1860. Hij studeerde in Tokyo en hield van sport. Dat hij klein van stuk en niet sterk was ging hij Jiu - Jitsu studeren, want deze kunst van zelfverdediging had de naam dat men daarna een fysiek sterkere tegenstander kon overwinnen. Hij kwam er achter dat de ryu's, scholen, goede technieken hadden, maar was toch niet tevreden. Hij miste iets en vond dat de oude stijl van Jiu-Jitsu sterk gericht was op vernieting. Tijdens de oefening ontstonden er ongelukken, mede door een gebrek aan ethiek van de beoefening.

 

Door iedereen kom Jiu - Jitsu beoefend worden. Er waren schooltjes die geleid werden door werkeloze samurai. Dat kwam door het afschaffen van de wapendracht en het wapenbezit 1870. Om te kunnen leven boden zij lessen Jiu - Jitsu aan. Maar nieuwe leerlingen kenden de ethiek niet van de zelfverdediging, die de samurai van vader op zoon geleerden. De samurai leerden hun gedragscodes uit het bushido.

 

Kano kende wel de leerscode die achter de beoefening van de vechtsporten zit en wilde de ethiek daarin terug brengen. Hij merkte op dat Jui -Jitsu ontaardde. Een belangrijke reden was dat er in Japan veel veranderde. Het feodale stelsel was omvergelopen en westerse invloeden drongen door. Hierdoor veranderde de Japanse cultuur en werden oude kunsten verwaarloosd, zoals ook Jiu - Jitsu. Kano haalde het uit zijn isolement en voegde er een nieuwe dimensie aan toe: Dat was 'de Do' Hij ontwierp dus een andere manier en noemde het Judo: de zachte weg. Hij beschouwde deze judobeoefening niet als verzameling fysieke zelfverdedigingstechnieken, maar als een levenswijze. Hij stapte dus af van Jitsu , een kunst, en maakte er een do, een weg, van. Deze weg moest geleiden tot een harmonie van geest en lichaam. Interessant is het te weten dat de naam 'Judo' 200 jaar eerder al gebruikt was door de school 'Jikishin-ryu'. Kano heeft om misverstanden te verkomen zijn systeem 'Kodokan Judo' genoemd.